NEFAZ a. (ar. nefaz). Esk. 1. Delip geçme, bir taraftan girip öteki taraftan çıkma. 2. Sözü geçerlilik, hatırı sayılırlık, etkili o...
NEFAZ a. (ar. nefaz). Esk.
1. Delip geçme, bir taraftan girip öteki taraftan çıkma.
2. Sözü geçerlilik, hatırı sayılırlık, etkili olma.
3. Nefaz etmek, işlemek, delmek, etkilemek, nüfuz etmek.
*Ed. Arap abecesiyle yazılışa nazaran, uyağı oluşturan harften (revi) sonrasında gelen harfin (vasi) harekesi. (Bk. ansikl. böl.)
*ANSİKL. Birbiriyle uyaklı “kalbine†ve "celbine" sözcüklerinin arap abecesiyle yazılışı şu yoldadır: "Kaf-lam-be-nun-he" ve "cim-lam-be-nun-heâ€. Burada uyak (revi) "lam" dır. Onu izleyen harf (vasi), "be" dir; bunu "bi" biçiminde okutan hareket (burada kesre) ise nefazdır.
1. Delip geçme, bir taraftan girip öteki taraftan çıkma.
2. Sözü geçerlilik, hatırı sayılırlık, etkili olma.
3. Nefaz etmek, işlemek, delmek, etkilemek, nüfuz etmek.
*Ed. Arap abecesiyle yazılışa nazaran, uyağı oluşturan harften (revi) sonrasında gelen harfin (vasi) harekesi. (Bk. ansikl. böl.)
*ANSİKL. Birbiriyle uyaklı “kalbine†ve "celbine" sözcüklerinin arap abecesiyle yazılışı şu yoldadır: "Kaf-lam-be-nun-he" ve "cim-lam-be-nun-heâ€. Burada uyak (revi) "lam" dır. Onu izleyen harf (vasi), "be" dir; bunu "bi" biçiminde okutan hareket (burada kesre) ise nefazdır.
Kaynak: Büyük Larousse
YORUMLAR