VAHŞİYE sıf. (ar. vahşi'nin dişi, vahşiyye). Esk. 1. Yabanıl, evcil olmayan: Hayvanatı vahşiye (yabanıl hayvanlar). 2. Korkak, ...
VAHŞİYE sıf. (ar. vahşi'nin dişi, vahşiyye). Esk.
1. Yabanıl, evcil olmayan: Hayvanatı vahşiye (yabanıl hayvanlar).
2. Korkak, ürkek.
3. Katı, duygusuz.
1. Yabanıl, evcil olmayan: Hayvanatı vahşiye (yabanıl hayvanlar).
2. Korkak, ürkek.
3. Katı, duygusuz.
Kaynak: Büyük Larousse
YORUMLAR