VEDİ sıf. (ar. vedafa, bir şeyi emanet verme'den vedF). Esk. Emaneti kabul eden, üstlenen. *İsi. huk. Başkasına ait bir malı sa...
VEDİ sıf. (ar. vedafa, bir şeyi emanet verme'den vedF). Esk. Emaneti kabul eden, üstlenen.
*İsi. huk. Başkasına ait bir malı saklamayı yüklenen, emaneti saklayan kişi.
*İsi. huk. Başkasına ait bir malı saklamayı yüklenen, emaneti saklayan kişi.
Kaynak: Büyük Larousse
YORUMLAR