TUTUKLAMA a. Huk. 1 . Geçici bir önlem olarak, yargıç kararıyla, sanığın özgürlüğünden yoksun bırakılması. (Eşanl. TEVKİF.) [Bk. ans...
TUTUKLAMA a. Huk.
1. Geçici bir önlem olarak, yargıç kararıyla, sanığın özgürlüğünden yoksun bırakılması. (Eşanl. TEVKİF.) [Bk. ansikl. böl.]
2. Tutuklama müzekkeresi, sanığın tutuklanması için tutuklama kararı veren mahkemenin zabıta makamlarına yazdığı yazı. (Tutuklama müzekkeresinde sanığın kimliği ve tutuklama nedenleriyle suçun ne olduğu yazılır.) [Eşanl. TEVKİF MüZEKKERESİ.]
*ANSİKL. Cez. huk. Tutuklama, geçici bir koruma önlemidir. Bu nedenle kişi, tutuklama nedenlerinin ortadan kalkmasıyla salıverilir. Anayasa ve Ceza muhakemeleri usulü kanunu'nda, tutuklamanın koşulları düzenlenmiştir Bu koşullara aykırı tutuklamalarda devlet, haksız tutuklanan kişinin zararını ödemekle yükümlüdür. Tutuklama, zorunlu bir koruma önlemi değildir; koşulların tümünün varlığında dahi yargıcın takdirine bağlıdır. Tutuklama için ön koşul, sanığın suçu işlediğine ilişkin kuvvetli belirtilerin bulunmasıdır; sanığın suçu işlediğine ilişkin kuvvetli belirti yoksa, tutuklama kararı verilemez.
Bu ön koşulun gerçekleşmesi durumunda, tutuklama kara rı verilebilmesi için şu nedenlerden birinin varlığı aranır:
1. kaçma kuşkusu uyandıracak olayların bulunması (suçun ağır cezalı olması; sanığın ikametgâhının bulunmaması; kim olduğunu kanıtlayamaması; yabancı olması nedeniyle yapılacak çağrılara uymayacağına ilişkin ciddi kuşkuların bulunması durumunda sanık daima kaçacak sayılır);
2. sanığın kanıtlara zarar vereceği kuşkusunun bulunması (suçun izlerini yok etme, tanıkları yalan tanıklığa yöneltme gibi);
3. suçun, devlet ya da hükümet nüfuzunu kıran ya da ülkenin güvenliğini bozan ya da genel ahlak kurallarına aykırı bir suç olması. Tutuklama kararında sanığın hangi nedenle tutuklandığı gösterilir; sanık bu karara karşı bir üst mahkemede itiraz edebilir, itiraz üzerine verilen karar kesindir.
Kaynak: Büyük Larousse
1. Geçici bir önlem olarak, yargıç kararıyla, sanığın özgürlüğünden yoksun bırakılması. (Eşanl. TEVKİF.) [Bk. ansikl. böl.]
2. Tutuklama müzekkeresi, sanığın tutuklanması için tutuklama kararı veren mahkemenin zabıta makamlarına yazdığı yazı. (Tutuklama müzekkeresinde sanığın kimliği ve tutuklama nedenleriyle suçun ne olduğu yazılır.) [Eşanl. TEVKİF MüZEKKERESİ.]
*ANSİKL. Cez. huk. Tutuklama, geçici bir koruma önlemidir. Bu nedenle kişi, tutuklama nedenlerinin ortadan kalkmasıyla salıverilir. Anayasa ve Ceza muhakemeleri usulü kanunu'nda, tutuklamanın koşulları düzenlenmiştir Bu koşullara aykırı tutuklamalarda devlet, haksız tutuklanan kişinin zararını ödemekle yükümlüdür. Tutuklama, zorunlu bir koruma önlemi değildir; koşulların tümünün varlığında dahi yargıcın takdirine bağlıdır. Tutuklama için ön koşul, sanığın suçu işlediğine ilişkin kuvvetli belirtilerin bulunmasıdır; sanığın suçu işlediğine ilişkin kuvvetli belirti yoksa, tutuklama kararı verilemez.
Bu ön koşulun gerçekleşmesi durumunda, tutuklama kara rı verilebilmesi için şu nedenlerden birinin varlığı aranır:
1. kaçma kuşkusu uyandıracak olayların bulunması (suçun ağır cezalı olması; sanığın ikametgâhının bulunmaması; kim olduğunu kanıtlayamaması; yabancı olması nedeniyle yapılacak çağrılara uymayacağına ilişkin ciddi kuşkuların bulunması durumunda sanık daima kaçacak sayılır);
2. sanığın kanıtlara zarar vereceği kuşkusunun bulunması (suçun izlerini yok etme, tanıkları yalan tanıklığa yöneltme gibi);
3. suçun, devlet ya da hükümet nüfuzunu kıran ya da ülkenin güvenliğini bozan ya da genel ahlak kurallarına aykırı bir suç olması. Tutuklama kararında sanığın hangi nedenle tutuklandığı gösterilir; sanık bu karara karşı bir üst mahkemede itiraz edebilir, itiraz üzerine verilen karar kesindir.
Kaynak: Büyük Larousse
YORUMLAR