MEHİB sıf. (ar. heybet'ten mehib). Esk. 1. Heybetli, büyük. 2. Korkunç, korku verici: bu üç günlük istirahatın, ne kadar mehib b...
MEHİB sıf. (ar. heybet'ten mehib). Esk.
1. Heybetli, büyük.
2. Korkunç, korku verici: bu üç günlük istirahatın, ne kadar mehib bir sükût olduğunu ..." (Y. K. Beyatlı).
♦ a. Esk. zool. Arslan.
1. Heybetli, büyük.
2. Korkunç, korku verici: bu üç günlük istirahatın, ne kadar mehib bir sükût olduğunu ..." (Y. K. Beyatlı).
♦ a. Esk. zool. Arslan.
Kaynak: Büyük Larousse
YORUMLAR