MEVCUDAT çoğl. a. (ar. mevcüd'un çoğl. mevcudat). Esk. 1. Var olan şeyler, varlıklar: "Mevcudât-ı hayatiyede icra-yı hükm ...
MEVCUDAT çoğl. a. (ar. mevcüd'un çoğl. mevcudat). Esk.
1. Var olan şeyler, varlıklar: "Mevcudât-ı hayatiyede icra-yı hükm edeceği âşikâr olan.. ." (Baha Tevfik).
2. Yaratıklar: "... fenalıkları tamir eden bir takım mevcudat bulunduğu ..." (H. C. Yalçın).
—Muhs. - VARLIKLAR.
1. Var olan şeyler, varlıklar: "Mevcudât-ı hayatiyede icra-yı hükm edeceği âşikâr olan.. ." (Baha Tevfik).
2. Yaratıklar: "... fenalıkları tamir eden bir takım mevcudat bulunduğu ..." (H. C. Yalçın).
—Muhs. - VARLIKLAR.
Kaynak: Büyük Larousse
YORUMLAR