MUTATAHHİR sıf. (ar. tatahhur'dan mu- tatahhir). Esk. 1. Temizlenmiş, yıkanmış. 2. Manevi yönden temizlenmiş, arınmış, günah ve ...
MUTATAHHİR sıf. (ar. tatahhur'dan mu- tatahhir). Esk.
1. Temizlenmiş, yıkanmış.
2. Manevi yönden temizlenmiş, arınmış, günah ve kötülüklerden kurtulmuş.
1. Temizlenmiş, yıkanmış.
2. Manevi yönden temizlenmiş, arınmış, günah ve kötülüklerden kurtulmuş.
Kaynak: Büyük Larousse
YORUMLAR