NURLANMAK gçz. f. 1. Nur, ışık içinde olmak, ışıklanmak, aydınlanmak. 2. Temiz duruma gelmek. ♦ nurlandırmak ettirg. f. Bir yer...
NURLANMAK gçz. f.
1. Nur, ışık içinde olmak, ışıklanmak, aydınlanmak.
2. Temiz duruma gelmek.
♦ nurlandırmak ettirg. f. Bir yeri, bir kimseyi nurlandırmak, nuruyla onu ışıklandırmak, aydınlatmak.
1. Nur, ışık içinde olmak, ışıklanmak, aydınlanmak.
2. Temiz duruma gelmek.
♦ nurlandırmak ettirg. f. Bir yeri, bir kimseyi nurlandırmak, nuruyla onu ışıklandırmak, aydınlatmak.
Kaynak: Büyük Larousse
YORUMLAR