ÖZSAYGI ,a. Bir kimseyi kendine karşı saygısını korumaya yönelten duygu; özsevi, izzetinefis, onur. *Fels. Rousseau'ya bakılırs...
ÖZSAYGI ,a. Bir kimseyi kendine karşı saygısını korumaya yönelten duygu; özsevi, izzetinefis, onur.
*Fels. Rousseau'ya bakılırsa özsevgisinin tersi ve toplumun tekellerinden kabul edilen toplumsal duygu. (Bk. ansikl. böl.)
*ANSİKL. Rousseau şöyleki der: "Doğaları ve tesirleri bakımından çok değişik iki tutku olan özsaygısı ve özsevgisini birbirine karıştırmamak gerekir. Özsevgisi, her hayvanı kendini korumaya yönelten ve insanda aklın denetimine girip acımayla şekil değiştirerek, insanlığı ve erdemi doğuran organik bir duygudur. Özsaygısı ise, suni, göreli ve toplumda türeyen bir duygudur; bireyi, kendini, herkesten daha mühim görmeye yöneltir; insanların birbirlerine yaptıkları tüm kötülüklerin ve onurun gerçek kaynağıdır†(İnsanlar içinde eşitsizliğin membaı ve temelleri üstüne konuşma) [Discours sur İbriğine et les fondements de l'inögalitö parmi les hommes].
*Fels. Rousseau'ya bakılırsa özsevgisinin tersi ve toplumun tekellerinden kabul edilen toplumsal duygu. (Bk. ansikl. böl.)
*ANSİKL. Rousseau şöyleki der: "Doğaları ve tesirleri bakımından çok değişik iki tutku olan özsaygısı ve özsevgisini birbirine karıştırmamak gerekir. Özsevgisi, her hayvanı kendini korumaya yönelten ve insanda aklın denetimine girip acımayla şekil değiştirerek, insanlığı ve erdemi doğuran organik bir duygudur. Özsaygısı ise, suni, göreli ve toplumda türeyen bir duygudur; bireyi, kendini, herkesten daha mühim görmeye yöneltir; insanların birbirlerine yaptıkları tüm kötülüklerin ve onurun gerçek kaynağıdır†(İnsanlar içinde eşitsizliğin membaı ve temelleri üstüne konuşma) [Discours sur İbriğine et les fondements de l'inögalitö parmi les hommes].
Kaynak: Büyük Larousse
YORUMLAR