TEDMİR a. (ar. dimâr'dan tedmİT). Esk. 1. Mahvetme, yok etme. 2. Tedmir etmek, mahvetmek, perişan etmek. Kaynak: Büyük Larouss...
TEDMİR a. (ar. dimâr'dan tedmİT). Esk.
1. Mahvetme, yok etme.
2. Tedmir etmek, mahvetmek, perişan etmek.
1. Mahvetme, yok etme.
2. Tedmir etmek, mahvetmek, perişan etmek.
Kaynak: Büyük Larousse
YORUMLAR