MüFAZ sıf. (ar. ifaza'dan müfaz). Esk. 1. Bolca, verimli. 2. Geniş. 3. Dolu. 4. Müfaz-ül-batın, göğsü ile karnı aynı düzlemde o...
MüFAZ sıf. (ar. ifaza'dan müfaz). Esk.
1. Bolca, verimli.
2. Geniş.
3. Dolu.
4. Müfaz-ül-batın, göğsü ile karnı aynı düzlemde olan kimse. || Müfazün-fih, ağzına kadar dolmuş.
1. Bolca, verimli.
2. Geniş.
3. Dolu.
4. Müfaz-ül-batın, göğsü ile karnı aynı düzlemde olan kimse. || Müfazün-fih, ağzına kadar dolmuş.
Kaynak: Büyük Larousse
YORUMLAR