MüŞKİN sıf. (ar. müş- gin). Esk. 1. Güzel kokulu, misk kokulu. 2. Siyah renkli: Zülfi müşkin (siyah saç). 3. Mûşkin-çah, müşkin-cu,...
MüŞKİN sıf. (ar. müş- gin). Esk.
1. Güzel kokulu, misk kokulu.
2. Siyah renkli: Zülfi müşkin (siyah saç).
3. Mûşkin-çah, müşkin-cu, müşkin-çeh, müşkin-hal, koyu renkli, ufak kir, ben. || Müşkin-külah ya da müşkln-küleh, siyah renkli. || Müşkin-sinan, uzun ve siyah kir pik.
—Esk. bot. Müşkin-bid - MüŞK. || Mûşkin-i vefadar, yaban gülü.
1. Güzel kokulu, misk kokulu.
2. Siyah renkli: Zülfi müşkin (siyah saç).
3. Mûşkin-çah, müşkin-cu, müşkin-çeh, müşkin-hal, koyu renkli, ufak kir, ben. || Müşkin-külah ya da müşkln-küleh, siyah renkli. || Müşkin-sinan, uzun ve siyah kir pik.
—Esk. bot. Müşkin-bid - MüŞK. || Mûşkin-i vefadar, yaban gülü.
Kaynak: Büyük Larousse
YORUMLAR