Elcil (Altruistic) İntiharlar: Kişi bir tek toplumdan koptuğu, kendini yalnız hissettiği vakit değildir, topluma çok bağlı olduğu vakit da i...
Elcil (Altruistic) İntiharlar: Kişi bir tek toplumdan koptuğu, kendini yalnız hissettiği vakit değildir, topluma çok bağlı olduğu vakit da intihar eder. Durkheim buna örnek olarak, Hindistan’da eşi ölen hanımefendilerin, eşlerinin cenazesinde kendilerini yakmalarını (suttee) gösterir.
Bu intihar türünde kendini öldüren şahıs, toplumsal bir ödevi yerine getirmek amcıyla bu eylemi gerçekleştirir. Bu yükümlülüğü yerine getirmeyen kimse onursuzlukla suçlanır, büyük bölümü vakit da dinsel cezalara çarptırılır. Özetlemek gerekirse, bu şeklinde kişilerin üstüne cemiyet tüm ağırlığı ile çökmekte, baskı yapmakta, onu intihara sürüklemeye iş koşturmacasındadır.
Elcil intiharlarda şahıs için, yaşamı anlamını yitirmemiş, hayatından daha üstün görmüş olduğu bir gaye için yaşamını feda etmiştir; bu eyleminin mükafatını göreceğini umar.
Günümüz toplumlarında bireysel kişilik, kollektif kişilikten iyice sıyrıldığı için bu türden intiharların yaygın olmadığını, ama seyrek de olsa, kendisine verilen herhangi bir buyruğu yerine getirmediği için, onurunu korumak amacıyla, utançtan kurtulmak için kendini öldürenlere rastlanır.
Bugün elcil intiharların hâlâ sürüp gittiği hususi bir toplumsal çevre vardır, o da ordudur. Durkheim’a nazaran; ordudaki intihar ilkel toplumlardaki intiharın bir artakalımıdır. Çünkü askerlik ahlakı bir takım yönleriyle ilkel ahlakın bir artakalımıdır.
Durkheim, günümüze yaklaştıkça ordudaki intiharların azaldığını gene istatistiklere dayanarak belirtir. Bunun nedenini ise Durkheim, ordudaki askerlik ruhunun gevşemesine bağlamaktadır.
YORUMLAR