REHNİŞİN a. (fars. reh, râh ve nişin'den reh-nişin, rSh-nişin). Esk. 1. Yol üstünde oturan kimse. 2. Yolcu. 3. Gezici satıcı, ç...
REHNİŞİN a. (fars. reh, râh ve nişin'den reh-nişin, rSh-nişin). Esk.
1. Yol üstünde oturan kimse.
2. Yolcu.
3. Gezici satıcı, çerçi, gezerek mal satan kimse.
4. Köprünün başlangıcında gelip geçenden vergi alan kimse.
5. Serseri, hırsız.
1. Yol üstünde oturan kimse.
2. Yolcu.
3. Gezici satıcı, çerçi, gezerek mal satan kimse.
4. Köprünün başlangıcında gelip geçenden vergi alan kimse.
5. Serseri, hırsız.
Kaynak: Büyük Larousse
YORUMLAR