ŞİKENC a (fars. şikene). Esk. 1. Büklüm, kıvrım. 2. Hile, seviye, aldatmaca. 3. Nağme, ezgi, melodi. 4. Şikenc-i gisu, şikenc-i tur...
ŞİKENC a (fars. şikene). Esk.
1. Büklüm, kıvrım.
2. Hile, seviye, aldatmaca.
3. Nağme, ezgi, melodi.
4. Şikenc-i gisu, şikenc-i turra, şikenc-i zülf, saç kıvrımı, büklümü.
1. Büklüm, kıvrım.
2. Hile, seviye, aldatmaca.
3. Nağme, ezgi, melodi.
4. Şikenc-i gisu, şikenc-i turra, şikenc-i zülf, saç kıvrımı, büklümü.
Kaynak: Büyük Larousse
YORUMLAR