TEBERRU, -u a. (ar. bürCT'dan tebernf). 1. Bağışlama. 2. Bağış: Teberru toplamak. 3. Teberru etmek, bağışlamak, bağışta bulunma...
TEBERRU, -u a. (ar. bürCT'dan tebernf).
1. Bağışlama.
2. Bağış: Teberru toplamak.
3. Teberru etmek, bağışlamak, bağışta bulunmak.
*Huk. - BAĞIŞLAMA.
*isi. huk. Bir kimsenin bir şeyi karşılıksız olarak bir kişiye ya da bir kuruma vermesi. (Şeriatın karşılıksız verilmesini gerekli gördüğü şeyler, örneğin zekât, teberru sayılmaz.
1. Bağışlama.
2. Bağış: Teberru toplamak.
3. Teberru etmek, bağışlamak, bağışta bulunmak.
*Huk. - BAĞIŞLAMA.
*isi. huk. Bir kimsenin bir şeyi karşılıksız olarak bir kişiye ya da bir kuruma vermesi. (Şeriatın karşılıksız verilmesini gerekli gördüğü şeyler, örneğin zekât, teberru sayılmaz.
Kaynak: Büyük Larousse
YORUMLAR