TECEZZİ a. (ar. cüz''den tecezzü'). Esk. 1. Küçük parçalara ayrılma, ufalanma, bölünme. 2. Tecezzi etmek, bölünmek, par...
TECEZZİ a. (ar. cüz''den tecezzü'). Esk.
1. Küçük parçalara ayrılma, ufalanma, bölünme.
2. Tecezzi etmek, bölünmek, parçalara ayrılmak.
*Esk. mat. Altbölüm.
*isi. Tecezzi-i içtihat, bir fıkıh bilgininin bazı fıkıh konularında içtihada yetkili, bazılarında yetkisiz olması. (Bk. ansikl. böl.)
*ANSİKL. içtihadın bir bütün olduğunu, müçtehit sayılabilmek için öngörülen koşullan taşıyanların içtihada uygun olan her sorunu bu yöntemle çözme yetkisini kazanmış olacağını düşünenlere göre tecezzii içtihat caiz değildir Ancak çoğu bilginler içtihada konu olan sorunlara göre bazı durumlarda müçtehit sayılmayan bir kişinin bazı durumlarda müçtehit sayılabileceğini, dolayısıyla tecezzii içtihadı kabul etmişlerdir.
1. Küçük parçalara ayrılma, ufalanma, bölünme.
2. Tecezzi etmek, bölünmek, parçalara ayrılmak.
*Esk. mat. Altbölüm.
*isi. Tecezzi-i içtihat, bir fıkıh bilgininin bazı fıkıh konularında içtihada yetkili, bazılarında yetkisiz olması. (Bk. ansikl. böl.)
*ANSİKL. içtihadın bir bütün olduğunu, müçtehit sayılabilmek için öngörülen koşullan taşıyanların içtihada uygun olan her sorunu bu yöntemle çözme yetkisini kazanmış olacağını düşünenlere göre tecezzii içtihat caiz değildir Ancak çoğu bilginler içtihada konu olan sorunlara göre bazı durumlarda müçtehit sayılmayan bir kişinin bazı durumlarda müçtehit sayılabileceğini, dolayısıyla tecezzii içtihadı kabul etmişlerdir.
Kaynak: Büyük Larousse
YORUMLAR