TEKTANRICI sıf. ve a. 1. Tektanrıcılığı benimsemiş kişiye denir. 2. Tek bir tanrıya inanan kişiye denir. (Eşanl. MONOTEİST.) * sıf...
TEKTANRICI sıf. ve a.
1. Tektanrıcılığı benimsemiş kişiye denir.
2. Tek bir tanrıya inanan kişiye denir. (Eşanl. MONOTEİST.)
* sıf. Tektanrıcılikla ilgili.
1. Tektanrıcılığı benimsemiş kişiye denir.
2. Tek bir tanrıya inanan kişiye denir. (Eşanl. MONOTEİST.)
* sıf. Tektanrıcılikla ilgili.
Kaynak: Büyük Larousse
YORUMLAR