VEDUD sıf. (ar. vedd'den vedüd). Esk. 1. Aşırı derecede sevecen. 2. Tanrı'nın sıfatlarından: “Yahyâ kulunu sevdi yarattı ...
VEDUD sıf. (ar. vedd'den vedüd). Esk.
1. Aşırı derecede sevecen.
2. Tanrı'nın sıfatlarından: “Yahyâ kulunu sevdi yarattı Vedudumuz" (Yahya Bey, XVI. yy.).
1. Aşırı derecede sevecen.
2. Tanrı'nın sıfatlarından: “Yahyâ kulunu sevdi yarattı Vedudumuz" (Yahya Bey, XVI. yy.).
Kaynak: Büyük Larousse
YORUMLAR